Wat heb je gedaan voordat je bij WesselinkVanZijst terecht kwam?

Ik studeerde economie in Maastricht en later internationale betrekkingen in Princeton. Tot 2019 was ik vooral werkzaam buiten Nederland: voor de Europese Commissie, de Verenigde Naties, als directeur van een NGO en als zelfstandig adviseur. Voor de EU was ik o.a. betrokken bij de onderhandelingen over handelsakkoorden met derde landen.

Mijn eerste baan in de diplomatie was in Jamaica en daarna voor langere tijd in het Midden-Oosten met Jeruzalem als standplaats. Ik ben een van die vele onderhandelaars die zich heeft stukgebeten op het Israëlisch-Palestijns conflict. Dat is leerzaam en tegelijkertijd een blijvende kras. Voor mij is het Midden-Oosten als dat zinnetje in Hotel California van de Eagles: “you can check out anytime you like, but you can never leave.”

In die tijd ontstond ook de gezonde frustratie dat het onderhandelingsniveau in de publieke sector omhoog moet. Daarom richtte ik Negotiation & Public Service (NPS) op, een organisatie waarmee ik professionals in de publieke sector trainde in het onderhandelen. NPS is nu onderdeel van WesselinkVanZijst, waar ik wekelijks trainingen geef.

Waar houd je je bij WesselinkVanZijst vooral mee bezig?

Als adviseur houd ik me met heel verschillende zaken bezig. Van vraagstukken in de ruimtelijke ordening tot veranderopgaves in beleid voor ministeries of andere overheden. Ons werk is divers. Mijn allereerste opdracht betrof zandwinning in Limburg. Maar ik heb ook meegewerkt aan het betrekken van belanghebbenden bij een windpark, de toekomst van het Rotterdamse havengebied en het verbeteren van samenwerking tussen ketenpartners in de justitie- en veiligheidssector.

Het liefst werk ik daar waar de spanning kan oplopen of al hoog is, bijvoorbeeld in de rol van gespreksleider, mediator of procesbegeleider. Maar ik vind het ook leuk om op de achtergrond te adviseren over de juiste onderhandelingsstrategie. Daarin heeft wel de (semi-)publieke sector mijn voorkeur; omdat de vruchten ervan maatschappelijk meer waarde hebben.

Ik ben ook het hoofd van onze SOM Academie en geef zelf opleidingen in SOM en MGA onderhandelen in Nederland en daarbuiten. Ook probeer ik bij te dragen aan onze kennisagenda, door bijvoorbeeld het eerste Engelstalige handboek over Strategic Stakeholder Engagement (SSE). Daarnaast mag ik als columnist optreden in onze eigen podcast, Proef op de SOM!

Wat drijft je in je werk?

Het constructief maken van conflict motiveert mij iedere dag weer. Ik heb vijf jaar lang nauw samengewerkt met enkele oprichters van het Harvard Program on Negotiation, zoals William Ury en Jim Sebenius. Onderhandelen volgens MGA voelde als thuiskomen: uit conflict kunnen namelijk de mooiste dingen ontstaan. Voor mij is het woord ‘conflict’ niet per se negatief geladen. We hebben conflict juist nodig om vooruit te komen en er is een prachtige wereld van inzichten over hoe je kan samenwerken, juist vanuit een conflict. Tegelijkertijd gaat er zoveel moois verloren als we onzorgvuldig met conflict aangaan. SOM heeft als methode alles in zich om partijen verder te brengen, of dat nu in Nederland is, of over de grens.

Wat doe je het liefst als je niet aan het werk bent?

Ik wandel heel graag en als ik in vorm ben als onderhandelaar, dan gaan mijn kinderen ook mee. Daarnaast ben ik coach van het voetbalteam van mijn zoontje, loop ik veel hard en ben ik als vrijwilliger ook buurtbemiddelaar. Dat laatste komt wel dicht bij werk, maar zo voelt het niet.

Ook probeer ik af en toe te schrijven. Heel soms komt daar dan een boek uit. De eerste Walking Palestine (2012 en 2020) ging over het te voet ontdekken van de Westelijke Jordaanoever. Verder werk ik aan het eerste Engelstalige boek over SOM en een boekje over wandelen met kinderen. Eigenlijk komen werk en privé daarin helemaal samen: onderwandelen dus.