Strategisch omgevingsmanagement als basis voor Maasvlakte 2
- 7 februari 2014
- mijn leestijd
- Marc Wesselink
De aanleg van Maasvlakte 2 geldt als een van de meest complexe projecten in Nederland. Met een investering van miljarden euro’s en honderden betrokken partijen stond niet alleen de uitbreiding van de haven op het spel, maar ook de relatie met overheden, milieuorganisaties, omwonenden en maatschappelijke groeperingen. Toen cruciale besluiten onder druk kwamen te staan, werd duidelijk dat traditionele vormen van omgevingsmanagement onvoldoende waren om dit megaproject verder te brengen.
Dialoog onder hoge druk
Vanaf 2005 koos het Havenbedrijf Rotterdam voor een fundamenteel andere benadering. In plaats van reactief omgaan met bezwaar en weerstand, werd ingezet op een vroege en open dialoog met alle stakeholders. Conceptplannen en milieueffectrapportages werden gedeeld voordat ze definitief waren, juist om kritiek en zorgen tijdig op tafel te krijgen. Dat vergde lef, zeker in een fase waarin juridische procedures en politieke besluitvorming elkaar in hoog tempo afwisselden.
De aanpak rond Maasvlakte 2 bleef niet beperkt tot één project. Strategisch omgevingsmanagement groeide uit tot een bredere manier van werken binnen het Havenbedrijf, gericht op duurzame relaties en een blijvende ‘license to grow’, een gegunde toekomst. Door belangen expliciet te maken en samenwerking centraal te stellen, ontstond ruimte om zowel economische ambities als maatschappelijke randvoorwaarden serieus te nemen. Daarmee werd Maasvlakte 2 niet alleen een fysieke uitbreiding, maar ook een leerproces dat richting gaf aan toekomstig handelen.
Wil je lezen hoe strategisch omgevingsmanagement bijdroeg aan het realiseren van Maasvlakte 2? Download dan de volledige publicatie via onderstaande button.
