Wat heb je gedaan voordat je bij WesselinkVanZijst terecht kwam?

Ik heb veel verschillende rollen gehad: van inhoudelijk adviseur tot ambtenaar tot volksvertegenwoordiger tot wethouder. Maar mijn basis ligt bij de biologie. Mijn fascinatie over de verbanden, afhankelijkheden en interacties tussen planten, dieren en hun omgeving leidde tot een specialisatie in landschapsecologie.

In het werk dat volgde groeide ook mijn interesse in de interactie tussen organisaties. In Overijssel heb ik bijvoorbeeld veel in gebiedsprocessen, faunabeheer en tussen de 12 provincies gewerkt. De vraagstukken in het landelijke gebied zijn groot en divers, met stikstof in de lucht, allerlei functies op de grond en water in de grond. Maar mij fascineerde het ook hoe en wanneer je met de 12 provincies samen werkt. Welke belangen deel je, welke niet? Wanneer is samenwerking nog effectief en efficiënt en wanneer kun je beter het alleen oplossen? Er was veel te bespreken bij de decentralisatie van het natuurbeleid naar de provincies. En tussendoor kwam de wolf Nederland binnen. Voer voor polarisatie.

Vervolgens stortte ik mij als stadsecoloog en later als strategisch adviseur bij gemeentes op het snijvlak tussen de verschillende beleidsvelden. Denk hierbij aan de energietransitie, woningbouw, natuur en de samenwerking tussen organisaties. Het uitpluizen en helder krijgen wie welk belang heeft, waarom we samenwerken en waar we naartoe werken vond ik erg interessant. De complexiteit maakte het voor mij alleen maar leuker.

In Leusden werd ik ondertussen verkozen bij de gemeenteraadsverkiezingen. Als volksvertegenwoordiger heb je het veel over je standpunten. Maar om tot elkaar te komen, besluiten beter te maken of een initiatiefnota te schrijven moet je weten wat de belangen en de normen en waarden zijn van de ander.

Toen ik de functie van wethouder mocht bekleden kwam ik weer op andere schaakborden terecht: binnen het college van B&W, in de regio, provincie, waterschap en rijk. En naast de gemeenteraad werkte ik met inwoners, organisaties en bedrijven in de gemeente. Zowel de vraagstukken rondom windenergie, woningbouw als in het sociaal domein kwamen op mijn bord. Mijn liefde voor politiek groeide vooral: het belang van afgewogen besluitvorming voor de gemeenschap waarbij belangen zijn gehoord.

Waar houd je je bij WesselinkVanZijst vooral mee bezig?

Ik voel me enorm thuis bij samenwerkingen en in het ‘fysieke domein,’ zoals overheden dat vaak noemen. Denk hierbij aan de wateropgave, ruimtelijke inpassing van infrastructuur, natuur en landbouw. Door mijn ervaring met de verschillende rollen die ik voor mijn werk bij WesselinkVanZijst vertolkte, kan ik makkelijk de brug maken tussen verschillende functies. Ik werk graag als procesbegeleider of bij het uitdenken en uitvoeren van strategische lijnen naar de omgeving.

Voor mij is de Mutual Gains Approach altijd het uitgangspunt. Dat heeft voor mij twee kanten: goed zorgen voor je eigen belang en het vertrouwen hebben dat door rekening te houden met andere belangen er meerwaarde ontstaat. Ook voor jezelf.

Ik werk vaak dicht tegen bestuurlijke besluitvorming aan of als bestuurder. Bij besluitvorming is het belangrijk om te weten welke belangen er zijn, welke argumenten en kanttekeningen er zijn. Zo begeleidde ik, samen met Marc Wesselink, de onderhandeling over de natuurcompensatie Voordelta. Voor Vitens werk ik als bestuursafgevaardigde: namens de Raad van Bestuur zat ik aan bestuurlijke tafels. Voor andere projecten ben ik ook wel procesbegeleider of omgevingsmanager.  

Daarnaast geef ik trainingen, zowel SOM-basis als trainingen waarbij we het gedachtengoed van Mutual Gains vertalen naar de werkpraktijk: hoe je omgevingsgericht kunt werken.

Wat drijft je in je werk?

Ik ben ervan overtuigd dat je door belangen een plek te geven en alle issues mee te nemen in je afweging je betere besluiten neemt. Hiervoor heb je een zorgvuldig proces nodig. Daarnaast vind ik goede openbare besluitvorming heel belangrijk. Niet alleen voor het onderwerp. Maar omdat goede openbare besluitvorming voor mij begint bij een gedegen afweging tussen belangen, transparantie daarover en het besluit in dienst van de maatschappij als geheel te laten zijn. Bij een gedegen afweging zullen mensen zich eerder gehoord voelen en begrijpen waarom een keuze gemaakt is.

Wat doe je het liefst als je niet aan het werk bent?

Op mijn 17^e had ik zodanig verlangen naar bergen en een nieuwe omgeving dat ik een jaar in Noorwegen heb doorgebracht. De Utrechtse heuvelrug is dan misschien niet vergelijkbaar qua hoogte en weidsheid maar biedt mij wel verwondering, rust, beweging en goede gesprekken. Daar, of in een ander natuurgebied, ben ik graag. Een keer per jaar probeer ik in bijna 3,5 uur zo ver mogelijk te zwemmen, waar ik het hele jaar voor train.

Daarnaast heb ik met mijn tieners en man thuis veel goede gesprekken over de kleuren blauw en groen, geopolitiek en onzinnige weetjes. En als laatste een tip: bel niet op het moment dat er gelanglauft of geschaatst (op natuurijs) kan worden: dan neem ik niet op.